CELE ZBIERANIA GRZYBÓW:

- Cel gospodarczy -

  Zbieraczowi zależy na uzyskaniu największej ilości grzybów jadalnych, które są najwyżej cenione i zdrowe. Znalezione owocniki powinny być wyjmowane w całości, bądź wykręcane, a nie wycinane, dlatego że wtedy pozostaje w ziemi kawałek trzonu, a ten staje się żerowiskiem larw i innych zwierząt bezkręgowych niszczących również rosnące w sąsiedztwie młode okazy. Gdy nie oczyścimy z ziemi dolnej części trzonu, a pozbędziemy się, nie mamy więc możliwości skontrolowania cech istotnych podczas identyfikacji grzyba, takich jak istnienie pochwy lub pierścienia.

GRZYBIARZU PAMIĘTAJ !!!

Gdy słabo znasz grzyby, przy choćby najmniejszej wątpliwości lub po znalezieniu nowego dla siebie okazu należy przed wyjęciem z podłoża owocnika ostrożnie odsłonić glebę wokół jego trzonu, aby stwierdzić, że nie jest albo jest otoczony pochwą. Należy tak postąpić po to aby zmniejszyć ryzyko zebrania przez pomyłkę niebezpiecznie trujących grzybów np. oliwkowozielony muchomor sromotnikowy i biały muchomor jadowity ich trzony tkwią głęboko w białej pochwie).
W koszu owocniki układa się kapeluszami do góry, tak aby piasek nie dostał się miedzy rurki czy blaszki okazów, które leżą niżej.
Kontrolny przegląd i staranniejsze oczyszczenie , zaczerwienione owocniki odrzucamy w głąb lasu, a nie pozostawiamy gdzieś np. przy drodze, gdzie łatwo mogą wyschnąć. Uniemożliwiamy w ten sposób rozwój przynajmniej części zarodników.
 

- Cel poznawczy -

Miłośnik grzybów pragnie je lepiej poznać, wiedzieć jak się nazywają, zaznajomić się z ich budową i biologią, z różnorodnością i znaczeniem. Musi więc zbierać po kilka owocników jednego gatunku w różnym stadium rozwoju ( zdarza się, że różnią się od siebie ) wraz z podłożem, na którym wyrosły oraz zanotować rodzaj siedliska, nazwy drzew i krzewów rosnących w ich otoczeniu.

 

  • Konieczne jest dokonanie wstępnej analizy mykologicznej: stwierdzenie wydzielanego zapachu, wypróbowanie smaku przez zgryzienie kawałka miąższu (oczywiście bez połykania próby ), zdarza się że grzyby trujące mają smak łagodny. Zwrócić należy również uwagę na zmianę barwy mleczka lub miąższu ze znalezionego okazu. Palącego smaku można się pozbyć żując jagodę lub jakiegoś świeżego liścia.

  • Wszystkie zebrane grzyby w domu dokładnie segreguje się i sprawdza. Kapelusze dojrzałych okazów należy hymenoforami do dołu położyć na kawałku papieru przykrywając całość czymś cięższym. Opadłe zarodniki na kartce utworzą pylistą warstwę, której kolor jest ważną cechą podczas oznaczania gatunków grzybów.

  • Domowa lodówka doskonale nadaje się do przechowywania materiału. Grzyby suszyć należy na słońcu lub przy grzejniku całe bądź przekrojone wzdłuż trzonu. Nie należy grzybów suszyć w piekarniku, bo wysoka temperatura powoduje nieodwracalne deformacje w strukturze owocników.

  • Grzyby zebrane w różnych okolicach należy włożyć do różnych kopert z dokładnymi informacjami na temat: typu siedliska, nazwy miejscowości i daty zbioru.

Literatura:

Wiem, co zbieram w lesie. A. Grzywacz, P. Staniszewski;2003
Przewodnik grzyby. E. Gerhardt;2004
Poradnik grzybiarza. W. Wojewoda; 1992
http://pl.wikipedia.org/wiki/Grzyby
http://www.nagrzyby.pl/
http://www.grzyby.pl/